Maandagavond 4 mei, kwart voor acht. Een vriendin van onze dochter komt langs.

– “Wat gaan jullie doen?”, vraag ik belangstellend.
– “Sporten”, is het antwoord.
– “Kun je niet twintig minuten later gaan?”
– “Hoezo?”
– “Het is 4 mei, Dodenherdenking”
– “O, ja, dan moeten we stil zijn, he? Nou, dat is goed dan wachten we wel even”

Email bericht van eerder deze week:

“Lieve vrouw en dochters,

Heel goed dat Marloes de kelderdeur sluit! Ik heb hier al vaak om gevraagd: als je thuiskomt, zet dan gewoon je fiets meteen in de schuur. Zeker als je niet meer weg hoeft. En ben je waarschijnlijk de laatste die thuiskomt, doe dan meteen de schuurdeur dicht.

In de revival van oude TV-formats verschijnt ook “Top of Flop” weer op de buis. Ik heb afgelopen vrijdag gekeken. Dat was eens en nooit meer. Presentator is Paul de Leeuw. Dan weet je eigenlijk al genoeg, het is gewoon een Paul de Leeuw-show. De man met het grootste Ego van het Westelijk halfrond kan maximaal drie seconden buiten beeld blijven, daarna moet hij weer de aandacht hebben. Is er nu niemand die hem kan vertellen dat ADHD ook op latere leeftijd behandeld kan worden?