Over wat reclamejongens en -meisjes verzinnen kun je je blijvend verbazen. Nooit dacht ik dat de reclame van zo'n twintig jaar terug voor een wasmiddel dat "nu ook onzichtbare vlekken verwijderd", zou worden overtroffen. Het is niet te geloven maar dit is echt een reclame geweest. Maak de mensen bang - is het wel echt schoon al zie ik niets? - en ze kopen je product. Ik zag meteen de alternatieve tekst erbij: "Kijk Henk, die jusvlek die je nooit zag: nu helemaal weg!"

De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens zou een bepaling moeten bevatten dat het niemand verplicht kan worden (mee) te gaan winkelen.

Het was een drukke week, maar afgelopen zaterdag wilde ik juist eens lekker een hele wedstrijd van het WK gaan kijken, toen een uur voor aanvang Imme, mijn dochter van twaalf, vroeg of ik alsjeblieft naar Ede wilde rijden. De schoenen die ze afgelopen week had gekocht waren al kapot, en 's avonds moest ze die aan naar een feest.

Het is zo, ik hou (o.a.) van "een leuk potje voetbal". Maar ik luister nooit naar nabeschouwingen, kijk geen programma's over voetbal en hoef niet alle wedstrijden te zien. Dat laatste is volgens mij fysiek ook niet haalbaar meer. Ik kan dat allemaal overslaan, maar waar ik niet tegen kan is dat alles en iedereen in het teken van voetbal moet staan.