Geen radio, geen TV, en ook een krant hadden we niet gekocht. Een weekje verbleven we in een klein huisje midden in de Hautes Fagnes, het prachtige bosrijke gebied in de Belgische Ardennen. Heerlijk gewandeld, wat gelezen, spelletjes doen. We vermaakten ons prima. Alleen de eerste avond misten de kinderen de TV, daarna hebben we ze er niet over gehoord. Had Feijenoord de UEFA cup gewonnen? Ach, ik zou het wel lezen, je kan niet alles volgen.
En dan vrijdagmiddag terugrijden. Na Luik, komt Nederland rap dichterbij. "Mag de radio aan?" Radio3 met slechte ontvangst, maar omdat het gedraaide liedje in de smaak viel toch even laten staan. En dan stem van de DJ die aankondigd zo over te schakelen naar Rotterdam voor de begrafenis van Fortuyn. "WAT?!" Je denkt aan een grap, te slecht om waar te zijn, dan een ongeluk, toch niets ergers. Een belgische zender geeft in een journaal de bevestiging: vermoord.
Ongeloof, (hoe? wie? waarom?), en verbijstering. Afijn, wat iedereen dus op maandagavond heeft doorgemaakt. En wij dus vier dagen later. Het is een jet-lag in nieuwsvoorziening. Uiteindelijk heb ik de krant van dinsdag gekregen om te weten wat er gebeurd was, maar vooral ook hoe er over geschreven en gedacht werd.
Nu, na de verkiezingen die uitgesteld hadden moeten worden, zijn we weer "bij". Over hoeveel weken zal alles weer "gewoon" zijn? Ik denk als de vakantie dichterbij is dan verkiezingen geweest zijn. Half juni dus.
Ik scheurde de dagen van mijn kalender. Op maandag 6 mei stond de uitspraak "sommige dingen zijn zo erg dat je er alleen grappen over kan maken". Nou, ik had een week de tijd, maar het lukt nog steeds niet.
bix,