Boekhouderskind

Afgelopen zaterdag was er in de Grote Kerk in Amsterdam een druk bezochte bijeenkomst voor domineeskinderen. Een intiatief van Freek de Jonge, dat meer respons kreeg dan verwacht, en waar in Trouw de afgelopen weken veel aandacht voor was.

Dit opent een geheel nieuwe markt. Want laten we wel zijn, kinderen van boekhouders hebben het ook niet makkelijk. Ik pleit voor een landelijk onderzoek, door pak hem beet, NRC. Het zal blijken dat kinderen van boekhouders meer dan gemiddeld moeite hebben met 'rood' staan bij de bank (93%). Dat 44% nog steeds een huishoudboekje bijhoudt. 62% voelt nog steeds de verplichting uitleg aan zijn ouders te geven over hoe de nieuwe bank betaald is, en 49% gaat niet op ski-vakantie zolang vader nog in leven is.
Ik voorzie een grote bijeenkomst in de aula van de Erasmus-universiteit, een aantal workshops ("budget en bewustzijn" en "Geld moet rollen, introductiecursus winkelen voor monetair gehandicapten").

En dit is pas het begin. Kinderen, met name dochters, van verpleegster hebben het ook niet makkelijk. Het AD tip ik hier een aparte bijlage voor, en de sponsoring van bijeenkomsten kan geen probleem zijn nu de pharmaceutische industrie de apothekers en dokters niet meer al te opzichtig mag fêteren. (mooi dakje op de eerste e, niet?).

Voor de Volkskrant denk ik nog aan kinderen van leraren Nederlands (meer als 71% mist de inhoud van een bericht indien dit een taalfout bevat), en de Telegraaf zou zich kunnen storten op de kinderen van 'vaders die van voetbal hielden', met bijeenkomst in de Arena (64% van de kinderen krijgt bij het horen van de openingsmuziek van Studio Sport een tic).

En dit is nog maar het begin.