Tree

Een jaar of zes was ik toen mijn vader een nieuwe trap in de tuin aanlegde. De tuin lag een meter of twee lager dan het huis en met bielzen maakte hij een mooie trap naar beneden. Mijn opa hielp, hij reed een zware kruiwagen vol zand naar beneden over het pad wat trap moest worden. Halverwege verloor mijn opa de controle, de kruiwagen kieperde om en het zand lag daar waar het net niet moest liggen. "Pa, laat mij dat nou ook toch doen!" hoor ik mijn vader zeggen, om het nooit te vergeten.

Mijn opa stond er wat beteuterd bij, en ik was ineens wat wijzer. Mijn vader en mijn opa waren voor mij grote en sterke mannen, maar kennelijk was opa niet sterk genoeg meer?

Dezelfde trap heb ik vorige week samen met de buurman vervangen door een stenen trap. De bielzen waren vergaan. Gaten vullen met beton en oude vloerbedekking als bekleding gebruiken waren lapmiddelen gebleken die de tand des tijds niet doorstaan.

Gedrieën gingen we aan de gang: mijn vader, buurman en ik. De restanten van de bielzen gingen eruit en we schepten vers wit zand uit de kar in de kruiwagen, om de gaten op te vullen. En ik hoor mijzelf tegen mijn vader zeggen: "Nee Pa, laat mij maar", en realiseer me op datzelfde moment dat ik één tree ben opgeschoven.