Het is vakantie, en zoals gebruikelijk zijn er dan de nodige logees in huis. Helemaal niet erg, gezellig druk, en soms is er ook wel eens eentje uit logeren en dat scheelt ook weer. Het is al zo gewoon dat je het soms niet eens in de gaten hebt.
Maandagavond heb ik een vergadering. Terwijl ik wat spullen pak, vooral niets vergeten, alles geprint, agenda mee? En dan snel even gedag zeggen. De hele familie zit voor de TV. Kleinste dochter (9) een kus, vrouw (40) een kus, oudste dochter (11) een kus, en daar draai ik door naar de volgende bank, mijn hand op de leuning en buig ik voorover tot ik in de angstig wijd opengesperde ogen van ons buurmeisje (12), tevens grootste vriendin van oudste dochter, kijk. Ik bevries net op tijd, en zeg alleen "nou, eh, jij ook dag, hè". Waarop ik maar overeind kom en de kamer uitloop.
Voordat ik de kamerdeur dichtdoe werp ik nog een blik naar binnen. Vriendinnetje ademt weer, vrouw heeft lachstuip en dochters roepen vragend "Wat is er? Wat is er?", waarop ik maar snel vertrek.
Leuk voorval, zul je zeggen. Maar wat als me dat weer gebeurt, zeg over een jaar of zes?
bix,
20030527