Hondje van rechts

De dag na de moord op Theo van Gogh moest de leuze "Gij zult niet doden" van een muur verwijderd worden. Columnist Sylvain Ephimenco was hier zo boos over dat hij dit gebod op een wit laken verfde en aan zijn balkon hing. Totdat hij hoorde dat een lokale politicus van de uiterst rechter zijde in Rotterdam, waar Ephimenco woont, had opgeroepen juist dit te doen. Ephimenco wist niet hoe snel hij het laken weer van zijn balkon moest halen. Rechts annexeerde de verontwaardiging.

Thuis hebben we een zwarte Kees van een jaar of dertien, we weten het niet precies, hij was van een oude vrouw die er niet meer voor kon zorgen. Het standaard verhaal.

Als je dan zo'n beest hebt, ga je je er toch wat in verdiepen en toon je ook belangstelling voor andere honden en zo kom je er achter welke je wel en niet leuk vindt. Zo vind ik al langer dat wit-bruine hondje van nummer 143 bovenaan de straat zo leuk. Zo één zou ik er wel willen.

Uiteindelijk kom ik er achter wat dat voor een hondje is: een Cavalier King Charles Spaniel. Zegt iemand: "Nou, die zijn erg in. Neem er maar meteen twee, dat had Pim Fortuyn ook."

En dat doet de deur dicht, geen hond meer na deze. Straks worden we voor rechtsextremisten aangezien. Ook het hondenbezit is geannexeerd.