En zo fietste ik gistermiddag onder een stralende zon over het marktplein van bevrijdingsstad Wageningen, met op mijn hoofd een heuse hanenkam in de kleuren van de Duitse vlag ("ein Irokezen Kult-Fan)". Op weg naar het Oranje Cafe, alwaar we "drei Capuccino" bestelden. Had ik dit in Amsterdam of Den Haag ook gedurfd? De reacties waren opvallend positief: iedereen moest voornamelijk om ons lachen, de mensen die zelf gehuld waren in oranje nog het meest.
We waren internationaal bezig: een jeu-de-boule (Petanque is toch te moeilijk) toernooi voor drie veertigers op hun jaarlijkse oude-vrienden-uitje dwars door Wageningen. Uiteraard werd ik betrapt: Gerwin zijn ogen rolden uit zijn kassen: wat zie ik daar? Die jongen met die hanenkam en de ijzeren ballen in zijn hand, dat lijkt Wim wel. En ja hoor. Leg het maar uit. De foto's volgen.
Ik meen dat we de Duits-Nederlandse betrekkingen een goede dienst hebben bewezen. Kijk toch eens wat schattig, die drie Duitse voetbalfans die zo schattig in een parkje een spelletje doen. En ze zuipen helemaal niet, kijk maar, ze drinken heel beschaafd wat wijn uit een plastic camping-bekertje. En agressief zijn ze ook niet. En ze passen zich ook wel aan ons aan hoor, want ze spreken keurig Nederlands.
bix,
20060619
| Reacties! | Overzicht BiXbytes |