"Van de schoonheid en de troost", de titel van de prachtige televisieserie die Wim Kayzer voor de VPRO maakte en die werd uitgezonden in 2000, en herhaald in 2003. Het wordt tijd voor weer een herhaling.
Het bericht vorige week dat een jonge vrouw overleed in een privekliniek na een liposuctiebehandeling was op zich triest genoeg. Maar toen bleek dat de vrouw slechts 21 was en 54 kilo woog, kreeg het bericht een betekenis die groter was dan die van een incident.
Heel langzaam sluipt zoiets de samenleving in. Ik ontzeg niemand het recht zichzelf mooier te maken, maar het wordt meer en meer normaal om kleine "defecten" te laten verhelpen. Straks krijgt iemand met wallen onder de ogen, of een paar flinke plooien in het voorhoofd, het verwijt "dat dat echt niet hoeft". En dat lijkt me geen prettige ontwikkeling.
Want laten we wel zijn, uiteindelijk is het een strijd tegen de ouderdom die we niet winnen. En ik zie liever een oude kop waarin te zien is dat iemand geleefd heeft dan een strak getrokken hoofd waar geen emotie aan te onttrekken is. Maar het ergste is het signaal dat je niet tevreden met jezelf hoeft te zijn.
Ik kan het niet beter schrijven dat gedaan is door vijf vrouwen op de site beperkt houdbaar in een manifest eerder verschenen (op 16 april jl.) in de Volkskrant. "Mocht de '0900-lekker-geil-en-pak-me-in-mijn-strakke-kontje-trend' onomkeerbaar zijn, dan hopen wij in ieder geval op een luidruchtige, kritische tegenbeweging." Dus hierbij mijn oproep, lees dat manifest en als je het ermee eens bent, teken dan.
Tot zover de schoonheid, nu de troost. (Wat mij troost is dat ik een man ben. Flauw? jazeker, maar daardoor niet minder waar.) Maar ouder worden doe je ook niet alleen. Kijk maar eens goed als je je vrienden of je familie ziet, allemaal weer ouder geworden, jij ook, ik ook. En je kijkt er zo doorheen, dat uiterlijk. Dat is een troost.
bix,
20070422
Meer info op beperkt houdbaar en Van de schoonheid en de troost
| Reacties! | Overzicht BiXbytes |