|
|
Goed, we zijn terug. Laten we het maar weer oppakken en zien vol te houden. Ik bedoel het schrijven van een stukje, het leven na de vakantie oppakken, dat is niet zo moeilijk. Sommige dingen gaan vanzelf.
Persoonlijk had ik een wat andere vakantie dan normaal. Samen met mijn dertienjarige dochter heb ik een fietsvakantie gehouden. Een wens die ik al langer had, maar die eerst door de jongste van mijn kinderen op volle waarde werd geschat. "Cool", dat was haar reactie op de suggestie om op de fiets met een tentje een week door de Achterhoek en Veluwe te fietsen.
En fietsen kan ze, dat moet ik haar meegeven. Zelf had ik alle acht versnellingen van mijn fiets nodig - met bepakking voelt een beetje vals plat als snel als een berg - zij deed het met "de twee en de drie", haar "één" was stuk. Maar onvermoeibaar fietste ze alle heuvels op en af.
Leuk was het, de eerste dagen zelfs snikheet. Zo heet dat de zonnebril onvoldoende was, een petje was nodig.
In Zelhem zaten we in het centrum aan een uitsmijter, toen we op het idee kwamen om even verderop in de Blokker batterijen voor de zaklamp te kopen. En daar hingen van die kleppen, zeg maar open petten, geblokt in het roze en het blauw, en ik dacht: handig! Wij allebei een klep, dochterlief roze en ik blauw. Logisch toch?
Niemand heeft er die week iets van gezegd. Een enkeling keek een beetje vreemd, maar die verdacht ik ervan te denken dat ik natuurlijk wel een gescheiden vader zou zijn die zo nodig ook met zijn dochter nog iets leuks moest doen, arm kind.
Thuis gekomen showde ik ook de pet, en mijn vrouw barstte in lachen uit. "Heb jij dat opgehad? Dat is een vrouwending."
Ik twijfelde even, maar toen de volgende dag mijn oudste zoon er in bleef nadat ik de klep had getoond, realiseerde ik me dat ik echt toch wel een beetje heel erg veel voor lul had gezeten op mijn fiets. En ik dacht nog wel dat ik me zo goed gered had die week.
bix,
20070730
| Reacties! | Overzicht BiXbytes |
|
|