Cabrio

Ondanks het slechte weer, dook ook deze zomer de wens op een cabrio te rijden. Geen grote auto, maar een compacte two-seater waarbij ik soepel over kleine, bergachtige weggetjes zou zoeven, de lucht opsnuivend en na elke bocht en geheel nieuw landschap ontwarend.

Toen ik deze wens uitte, werd ik direct verdacht van een mid-life crisis of erger. Zelf meen ik die al lang en breed achter de rug te hebben, wat dat betreft was ik er vroeg bij, maar mijn gesprekspartners oordeelden anders. Ook mijn opmerking dat de combinatie vrouw en cabrio bijzonder is, leidde tot heftige discussies. Had ik mijn mond maar gehouden.

En toen zag ik in de zomer een prachtige cabrio, een Fiat. En ik ging eens op onderzoek, het bleek een zongenaamde barchetta. Al jaren op de markt, en de jongste is al snel zes jaar oud. Lang leven internet, met marktplaats en allerlei autosites. Leuk tijdverdrijf en daar zou het wel bij blijven na mijn eerdere Saab-avontuur.

Ik probeerde het uit mijn hoofd te zetten tot ik een artikeltje las in de Gelderlander van vorige week. Onder de kop "De cabriowereld is geen mannenwereld", stond daar in dat de cabrio's gedomineerd worden door vrouwen. Van de berchetta is ook nog een club in Nederland. Dat is al niets voor mij. Maar het werd nog erger.

Nadat ik in de zomer al een week nietsvermoedend met een vrouwenklep (zie byte Klep) heb rondgefietst, kreeg ik nu opnieuw een klap, ik lees namelijk doodleuk dat de barchetta een "vrouweljke" auto is. Heb ik weer, stel je voor dat ik inderdaad eindelijk mijn spaargeld had opgenomen en zo'n cabrio had aangeschaft. Wat zou ik trots zijn geweest, lekker stoer hebben rondgereden, en natuurlijk een paar vrienden afgegaan. "Zo kerel, autootje voor de vrouw gekocht?"

bix,
20070903